Gołąbek żółciowy - Russula fellea. Opis i występowanie przedstawia najważniejsze cechy gatunku, jego środowisko oraz ryzyko związane z kontaktem lub spożyciem. Jest grzybem niejadalnym, mogącym spowodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
Jak wygląda?
Owocnik ma słomkowożółty, ochrowy lub miodowy kapelusz. Blaszki i trzon są kremowe albo jasnożółte. Miąższ jest piekący i gorzki, a zapach może przypominać pelargonię lub mus jabłkowy.
Występowanie i sezon
Najczęściej rośnie pod bukami, rzadziej przy innych drzewach liściastych, na glebach od kwaśnych po obojętne. Owocnikuje latem i jesienią.
Toksyczność i bezpieczeństwo
Jest grzybem niejadalnym, mogącym spowodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Zapach i barwa nie są dostatecznym zabezpieczeniem przed pomyłką.
Jeżeli doszło do spożycia i pojawiają się objawy, należy skontaktować się z numerem 112 albo lekarzem. Warto zabezpieczyć resztki potrawy i surowe okazy do oznaczenia. Nie wywołuje się wymiotów bez polecenia personelu medycznego.
Możliwe pomyłki
Może przypominać łagodne żółtawe gołąbki. Istotne są ostry smak, jednolite żółtawe zabarwienie, zapach, bukowe siedlisko i szczegóły zarodników.
Cechy w skrócie
- słomkowy lub miodowy kapelusz
- żółtawe blaszki i trzon
- piekąco-gorzki miąższ
- częsty związek z bukiem
Podsumowanie
Gołąbek żółciowy wymaga ostrożnego oznaczania i nie powinien być zbierany do spożycia. Fotografia może wspierać naukę, ale nie zastępuje oceny całego okazu, siedliska i konsultacji z grzyboznawcą.
Poznaj także pozostałe grzyby trujące opisane w naszym atlasie.
