Gąska tygrysia - Tricholoma pardinum. Opis i występowanie przedstawia najważniejsze cechy gatunku, jego środowisko oraz ryzyko związane z kontaktem lub spożyciem. Jest silnie trująca dla przewodu pokarmowego.
Jak wygląda?
To masywna gąska z jasnoszarym lub srebrzystym kapeluszem pokrytym ciemnymi, koncentrycznie ułożonymi łuskami. Blaszki są białawe, szerokie i wykrojone, czasem z drobnymi kroplami na ostrzach. Trzon jest gruby, biały i bez pierścienia.
Występowanie i sezon
Preferuje lasy górskie i podgórskie, często na podłożu wapiennym. Tworzy mikoryzę z bukiem, jodłą, świerkiem i innymi drzewami. Owocnikuje późnym latem i jesienią.
Toksyczność i bezpieczeństwo
Jest silnie trująca dla przewodu pokarmowego. Objawy mogą być gwałtowne i długotrwałe, z intensywnymi wymiotami, biegunką i odwodnieniem. Po spożyciu potrzebna jest pilna pomoc medyczna.
Jeżeli doszło do spożycia i pojawiają się objawy, należy skontaktować się z numerem 112 albo lekarzem. Warto zabezpieczyć resztki potrawy i surowe okazy do oznaczenia. Nie wywołuje się wymiotów bez polecenia personelu medycznego.
Możliwe pomyłki
Może zostać pomylona z łagodnymi szarymi gąskami. Duży rozmiar i tygrysie łuski są ważne, lecz młode owocniki mogą mieć słabiej rozwinięty wzór.
Cechy w skrócie
- srebrzysty kapelusz z ciemnymi łuskami
- masywny biały trzon
- białe wykrojone blaszki
- silne działanie żołądkowo-jelitowe
Podsumowanie
Gąska tygrysia wymaga ostrożnego oznaczania i nie powinien być zbierany do spożycia. Fotografia może wspierać naukę, ale nie zastępuje oceny całego okazu, siedliska i konsultacji z grzyboznawcą.
Poznaj także pozostałe grzyby trujące opisane w naszym atlasie.
